Chcę zaprosić czytających na małe spotkanie. Do jakiegoś kameralnego lokalu, aby w miłej nastrojowej atmosferze i przy lampce dobrego wina porozmawiać na każdy temat. Bo jak powszechnie wiadomo, napój ten spożywany w umiarkowanych ilościach pozytywnie wpływa na nasz organizm. Szeroki wachlarz win pozwala wybrać, to które lubimy najbardziej. Ja osobiście polecam wino czerwone, a konkretnie wino truskawkowe. Nie znacie takiego? Czas najwyższy poznać jego smak, zapach, barwę. Zapraszam zatem do jego skosztowania.

Zapraszamy do przeczytania całego tekstu w serwisie Do.org.pl

(…) W 1965 roku znany słowacki reżyser filmowy Martin Slivka stworzył ciekawy etnograficzny film poświęcony ludowemu dramatowi. Tytuł filmu brzmi “Z daleka idziemy, nowiny Wam niesiemy”. W czasie jednej z moich podróży po Słowacji widziałem ten film. Pokazuje on ludowe obrzędowe dramaty cyklu zimowego; sztuki ludowe: Betlejem (sztuka bożenarodzeniowa), sztuki o Adamie i Ewie, o Herodzie, o św. Dorocie i o Trzech Królach; jest tu także Chodzenie kolędników z gwiazdą, z Kozą (Turoniem) i in. Wykonawcami były chłopskie dzieci. Dziecięce wykonanie deklamacyjne i muzyczne (wokalne) pozostawia głębokie wrażenie. Szczególnie interesująca jest kompozycja sztuki o św. Dorocie, której tekst zapisał ze słów dzieci i opublikował Miloslav Rybak [85, s. 193—196; 12, s. 237—246]. Sztuka polega na powtórzeniu treści tegoż dramatycznego utworu, ale w różnych gatunkowych kształtach: z początku jako dramatu, potem jako swoistej opery, gdzie znaczną rolę odgrywa chór.

Svetozar Švehlak opublikował w czasopiśmie „Národnopisne aktuality” artykuł, w którym mówi o szczególnej roli etnografii w całej twórczości Martina Slivki. W tymże zeszycie czasopisma jest interesujący artykuł M. Slivki pt. „Film i etnografia” (s. 1 – 12). Autor podkreśla rolę kina w nauce, w szczególności w etnografii. Mówi pokrótce o etnograficznych filmach słowackich, wskazuje na sukces filmu Karola Plicki pt. „Ziema śpiewa” (Zem spieva, 1933) uważając ten film za awangardowy dla swoich czasów. Slivka mówi o wykorzystaniu materiałów etnograficznych w słowackich filmach o Janosiku (1936 i 1963) i w filmie “Ziemia ojczysta” (Rodná zem). Zdaniem Slivki film etnograficzny winien być przede wszystkim dokumentalny, ale jednocześnie artystyczny. Dokumentalność filmu etnograficznego jest organincznie związana z jego artystycznością. Tę zasadę spełnia także wspomniany przez nas film M. Slivki Z daleka idziemy, nowiny Wam niesiemy. Autor poświęca wiele miejsca w swoim artykule poetyce i gramatyce filmu etnograficznego. Mówi o aktualnym dziś problemie czasu i przestrzeni w filmie. Artykuł porusza wiele innych problemów interesujących tych, którzy pracują w dziedzinie naukowego, w szczególności etnograficznego filmu.

[Piotr Bogatyriew, "Semiotyka kultury ludowej", Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979]

Przykład motywów ludowych w firmie “Rodná zem” (1953)