Czeski Film | PK Film

Milosz Forman i Vaclav Havel o konferencji w Monachium
Kategoria: (Aktualności) Autor: Ewa Data: 12 września 2008

Reżyser oscarowego „Amadeusza" i były prezydent Czech napisali wspólnie scenariusz filmowy. Jego podstawą jest książka francuskiego pisarza Georgesa-Marca Benamou „Le Fantôme de Munich". Książka ukazała się we Francji w zeszłym roku, natomiast w przyszłym tygodniu czeskim czytelnikom przedstawi ją wydawnictwo Paseka. Książka została opatrzona przedmową autorstwa Havla.

Od konferencji w Monachium upłynie 29 września siedemdziesiąt lat. Z tej okazji w Francuskim Instytucie Kulturalnym w Pradze pod koniec miesiąca odbędzie się spotkanie z Benamounem i Havlem.

Reżyserem filmu będzie Milosz Forman. Według nieoficjalnych informacji głównymi producentami będą Francuzi.

na podst. „MF Dnes" 11.09.2008

(0) Komentarze    Zobacz całośą




Czeskie seriale na DVD
Kategoria: (Aktualności, Premiery DVD) Autor: Ewa Data: 18 marca 2008

letajici-cestmir.jpg

„Latający Czestmir” („Létající Čestmír")

W drodze do szkoły Czestmir za sprawą błękitnego meteorytu trafia na planetę kwiatów, które sprawiają, że może latać i przemieniać się w dorosłego. A ponieważ „Czestmir to wykapany tata“ - w miejsce ucznia VI klasy pojawia się dorosły pan Trynka. Dzięki łudzącemu podobieństwu Czestmir może udać się do szkoły, jako własny ojciec. Wraz z przyjaciółmi, Barbarką i Dawidem, latający Czestmir wywołuje nieoczekiwane komplikacje w świecie dorosłych. Tymczasem cudowne kwiaty, które mogłyby zmienić na lepsze życie wszystkich ludzi, wpadają w ręce sprytnego i ambitnego fryzjera Blechy, który nie myśli dzielić się z nikim… Nim życie rodziny Czestmira i całego miasta wróci do równowagi, rozegra się szereg dramatycznych i zabawnych przygód.

Reżyseria: Václav Vorlíček
Obsada: Lukáš Bech, Žaneta Fuchsová, Vladimír Menšík, Zdena Hadrbolcová, Petr Nárožný
Rok produkcji: 1984
Wydawnictwo: BestFilm
chalupari1.jpg

„Pod jednym dachem” („Chalupáři") odc. 1-4, 5-8

Zabawna historia dwóch starszych panów, którym przyszło zamieszkać pod jednym dachem w małym, prowincjonalnym miasteczku. Jednym z głównych tematów ich sporów jest zabytkowa szafa grająca. Film posiada również miłosną intrygę - obydwaj panowie wpadają w oko mieszkającej w sąsiedztwie pani Fuchsowej.

Reżyseria: František Filip
Obsada: Jiří Sovák, Josef Kemr, Josef Vinklář, Jana Hlaváčová, Jiří Schmitzer, Hana Maciuchová, Josef Patočka
Rok produkcji: 1975
Wydawnictwo: BestFilm

arabela-powrot.jpg
„Arabela wraca” („Arabela se vrací") odc. 1-7, 8-13
Arabela i Petr są szczęśliwym małżeństwem, właśnie spodziewają się dziecka. Honzik i Marzenka są na studiach, związanych tematycznie z bajkami. Aby zdać pomyślnie egzamin, chcą przyprowadzić do profesora jakąś bajkową postać. Muszą się więc dostać do kraju bajki, gdzie byli już jako dzieci. Przeżywają tam wiele ciekawych przygód. W filmie pojawia się także Rumburak, który za wszelką cenę chce zostać królem bajek. Musi zatem „unieszkodliwić” męża Xeni - starszej córki króla , by pojąć ją za żonę. Chce także wyrównać porachunku z Arabelą, sprawiając, że zamiast dwóch małych bobasków, rodzi dwóch dziadków…

Reżyseria: Václav Vorlíček
Obsada: Jiří Lábus, Marián Labuda, Vlastimil Brodský, Jana Brejchová
Rok produkcji: 1990
Wydawnictwo: BestFilm

(0) Komentarze    Zobacz całośą




Karel Hašler - „Śpiewak, który nie umarł”
Kategoria: (Aktualności, Filmy, Premiery) Autor: Ewa Data: 14 stycznia 2008
hasler.jpg

Film „Písničkář, který nezemřel” („Śpiewak, który nie umarł”) pokazuje wyraźnie, że sam temat, choćby szalenie porywający, nie wystarczy aby powstał dobry dokument. Historia, która zainteresowała twórców jest prawdziwie filmowa: mieszkający w Stanach Zjednoczonych nieślubny syn słynnego czeskiego piosenkarza Karla Hašlera, sześćdziesięcioletni Tomas Hasler, przyjeżdża do Czech aby poznać przeszłość ojca. Jego przewodnikami po Pradze są Arnošt Lustig, który właśnie przygotowuje o Hašlerze książkę oraz historycy muzyki, kolekcjonerzy starych nagrań, piosenkarze - wszyscy ci, dla których śpiewane przez Hašlera piosenki są wiecznie żywe.
Zdawało by się, że wszystko powinno iść „z górki”: naiwny Amerykanin poznaje bogatą osobowość ojca (Hašler był nie tylko piosenkarzem, ale także aktorem i ważną postacią w czeskim ruchu odrodzeniowym) i tym samym dowiaduje się czegoś o sobie, o swoich korzeniach, co pozwala mu przewartościować dotychczasowe doświadczenia. I teoretycznie tak się dzieje. Jednakże natrętne przypominanie o tezie filmu – zarówno za pomocą pytań stawianych Tomasowi („Czy czujesz jakiś związek z ojcem?”) jak i w przemówieniu syna, który na przyjęciu z okazji wydania cd z piosenkami ojca wyznaje, że dzięki tej podróży jego egzystencja zyskała głębszy wymiar – to dla inteligentnego widza zagrania poniżej pasa. Irytuje także natrętne powtarzanie informacji - to, że Hašler był osobowością na miarę Tomasza Garrigue Masaryka słyszymy z ekranu trzykrotnie. Trudno wybaczyć realizatorom, że nie znaleźli w filmie miejsca dla rozwinięcia historii rodziny ze strony Lotty, matki Tomasa, Niemki pochodzącej z Brna. Owszem uzyskujemy informacje o skandalu, jaki spowodował jej romans z sześćdziesięcioletnim wówczas Karelem Hašlerem, który wkrótce później został uwięziony w obozie koncentracyjnym w Mathaussen (Hašler nigdy nie zobaczył swojego syna Tomasa), ale poskąpiono nam wiadomości o dalszych, zarówno wojennych (jeden z członków rodziny był majorem SS) jak i emigracyjnych losach rodziny Jurda. Aby przechylić czarę goryczy należy także wspomnieć o czysto ilustracyjnym stosowaniu materiałów archiwalnych (gdy słyszymy, że matka Hašlera była praczką, obraz pokazuje nam praczkę na brzegu Wełtawy etc.) oraz o umieszczeniu w dokumencie informacji i obrazów całkowicie irrelewantnych (po co tak długa sekwencja z tarasów na Barrandovie, skoro dowiadujemy się, że Hašler wolał spędzać czas na przeciwległym brzegu Wełtawy?).
Zdaje się, że film totalnie rozminął się z oczekiwaniami twórców: zamiast skupiać widza na fascynującej podróży w głąb rodzinnej historii staje się przyczyną do ciągłego wyliczania niedociągnięć realizatorskich. Ze smutkiem należy skonstatować, że obraz nie dorównał legendzie muzycznego „dziecięcia Pragi”. Z drugiej jednak strony może być cenną lekcją dla adeptów X muzy: oto, jak nie należy robić filmów dokumentalnych.
 „Písničkář, který nezemřel” („Śpiewak, który nie umarł”)
 reż. Josef Lustig, Marek Jícha
 Czechy 2007, 62 minuty
(0) Komentarze    Zobacz całośą