Stowarzyszenie

Głosy Europy - edycja 2011

O PROJEKCIE:

 „Głosy Europy. Tradycyjne pieśni Polesia we współczesnej kulturze – polsko-białorusko-ukraińska współpraca artystyczna” .

Na Polesiu do dziś zachowało się wiele przykładów zanikającej już kultury tradycyjnej – sięgających daleko w przeszłość, niespotykanych nigdzie indziej. Na terenie Białorusi, w pobliżu największych w Europie bagien, odnajdujemy liczne ślady archaicznych zjawisk – wśród nich i te, które świadczą o wspólnocie z dziedzictwem polskim.
Napotykamy tam też pozostałości tradycyjnej muzyki – w dzisiejszych czasach powszechnie już na wsi odrzucanej. Pomimo iż na terenie Białorusi tradycja wokalna, tak jak wszędzie, podlega procesom degradacji, ciągle jednak, uważnie szukając, można znaleźć jej żywe przejawy.

Wiedzę o niematerialnym dziedzictwie kulturowym Polesia i lokalną muzykę tradycyjną, chcemy udostępnić szerokim kręgom odbiorców w Polsce, na Białorusi i na Ukrainie. Wspieramy artystów białoruskich, którzy zajmują się nobilitacją muzyki tradycyjnej do rangi wydarzeń artystycznych, podtrzymujemy wymianę doświadczeń w tego typu działaniach między partnerami – polskim, ukraińskim i białoruskim.

Projekt współfinansowany przez Departament Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w ramach konkursu „Wspólne działania polsko-białoruskie 2011”.

 

W ramach projektu przeprowadziliśmy wyjazd na Polesie na Białorusi:
Grupa osób z Polski, Ukrainy i Białorusi zbierała materiały (informacje, nagrania audio i wideo) w kilku wsiach w rejonie Pińska i Stolina (Kletnaja, Pare, Czemeryn, Stahowo, Koszara, Olmany). Wyjazd miał charakter badawczy, więc choć poprzedziły go staranne przygotowania rezultatów i tak nie dało się z góry przewidzieć i zaplanować, dlatego zatoczyliśmy dość duży krąg. Ostatecznym i głównym miejscem badań była wieś Olmany, leżąca na skraju wielkich bagien, przy granicy z Ukrainą.

Uczestnikami wyjazdu były osoby od lat zajmujące się muzyką tradycyjną (muzycy, etnomuzykolodzy), filmem, fotografią, antropologią. Poszukiwania koncentrowały się przede wszystkim na pieśniach – tradycjach wokalnych regionu, ale też na wszystkich innych ciekawych przejawach kultury tradycyjnej i na osobistych historiach mieszkańców tych terenów.

Opracowanie materiałów:  
Zebrane podczas wyjazdu materiały były następnie opracowywane: z wielogodzinnych nagrań został sporządzony zbiór 168 pieśni, spisano z taśm i przetłumaczono kilkanaście historii. Opracowano zdjęcia, skanowano zbiory zdjęć archiwalnych wypożyczone od właścicieli. Z wyselekcjonowanych nagrań wideo zmontowany został 40 minutowy film dokumentalny pt: „Olmany”.